Posts tonen met het label beleid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label beleid. Alle posts tonen

Oproep: Zorgleerling dupe van aanmodderen in eerste half jaar

Oproep van De Ombudsman


Een school krijgt pas extra financiële ondersteuning voor een zorgleerling, als na zes maanden blijkt dat de eigen middelen van de school niet toereikend zijn. De Ombudsman signaleert dat zorgleerlingen de dupe worden van dit systeem.

Vooral leerlingen met een autistische stoornis lopen vast. Zij moeten een half jaar aanmodderen, waardoor zij op te grote achterstand raken. Op de meeste scholen voor voortgezet onderwijs is het niet toegestaan om het eerste jaar over te doen. De zorgleerling moet dan overstappen naar een lager onderwijsniveau, bijvoorbeeld van de Havo naar het VMBO. De Ombudsman vindt dit onredelijk omdat de leerling met de juiste begeleiding deze overstap niet had hoeven maken!
Als de school de extra begeleiding van de zorgleerling van begin af aan zelf bekostigt, kan de school na zes maanden niet aantonen dat de leerling vastloopt.
De school krijgt dan nooit de extra financiële ondersteuning en zit dus met een dilemma.

De Ombudsman wil deze situatie aankaarten en tot een structurele oplossing komen. Heeft u een soortgelijke ervaring? Meld het ons.

http://www.deombuds man.nl/inhoud/ zorgleerling- dupe-van- systeem-van- aanmodderen- eerste-half- jaar

te goed voor de knijpers, niet goed genoeg voor het gesticht

Heel wat mensen slaan de artikelen in de krant over de zorg voor gehandicapten gewoon maar over.
Voor ouders van gehandicapten zijn die artikelen voor de zoveelste keer een confrontatie dat het in deze maatschappij niet goed gaat.

Neem nu de bezuinigingen in de AWBZ.

60.000 mensen met lichte problemen of psycho-sociale problemen vallen uit het systeem van de AWBZ en moeten nu een beroep doen op hun gemeente.
Dit jaar bepalen het Centrum Indicatiestelling Zorg en de Bureaus Jeugdzorg wie wel en wie geen recht op begeleiding vanuit de AWBZ houdt.
Of de keuzes recht doen aan wat nodig is, is de vraag.

In de ogen van veel mensen lijkt zinvolle dagbesteding een overbodige uitgave.
Voor de gehandicapten en hun families is dagbesteding noodzakelijk.
Ook in lichtere gevallen.

Dagbesteding betekent een mogelijkheid tot ontwikkeling op gebieden waar iemand thuis of elders niet toe in staat is.
Op bv. een zorgboerderij leert iemand niet alleen voor dieren te zorgen, maar leert onbedoeld ook om te gaan met anderen, leert plannen, leert inzicht in situaties, noem maar op.
Daarnaast betekent een dagbesteding ook ontlasting van de gezinssituatie of het is een vereiste voor het wonen in bv een trainingshuis of andere woonvormen in de geestelijke gezondheidszorg.

Niet iedereen kan immers werken?

Of moeten de gehandicapten van Nederland weer massaal aan het knijpers maken en pannelappen haken?

De eerste zorgboederij gaat over een half jaar dicht.
En meer zullen er volgen.

Wat dat betekent op den duur laat zich raden, maar inzicht kan de geinteresseerde wel krijgen.

Gehandicapten zullen vereenzamen, of weggestopt worden in vormen van tijdverdoen die ver beneden hun kunnen liggen.
Of ze worden de arbeidswereld ingestuurd met inzet van een nog groter bedrag aan begeleiding, op plaatsen waar ze een machine vervangen.

Anderen zullen thuis komen te zitten, waardoor de druk op de mantelzorgers nog verder oploopt en deze gehandicaspten uiteindelijk moeten worden opgenomen in faciliteiten van de geestelijke of lichamelijke gezondheidszorg. Een véél duurdere oplossing, die structureel een veel zwaardere financiele belasting vormt.

We mogen hopen dat de woonvormen voor gehandicapten hun regels gaan aanpassen.
Veel faciliteiten stellen als voorwaarde dat de bewoner naar de dagbesteding gaat of op een andere wijze de dag doorbrengt.
Als de dagbesteding wegvalt, zouden duizenden weleens op straat gezet kunnen worden.

Update

De afgelopen maanden zijn gebruikt om online zaken te verduidelijken aan webmasters en website-eigenaren.

Zo zijn diverse overheidssites erop geattendeerd dat autisme geen gedragsafwijking is, zijn reacties verzonden op onzinverhalen (autisme wordt niet door roken veroorzaakt) en is op vele plaatsen uitleg gegeven.

Tevens zijn nogal wat vragen beantwoord, oa. over wie wel en wie niet mag diagnostiseren, wat je mag verwachten tijdens het diagnostisch proces en waarom het goed is een diagnose te hebben.

Voorts hebben we ons bezig gehouden met het niveau van kennis bij beleidsmakers en leidinggevenden.

We komen hier later op terug.

PGB en dan? Professionaliteit en kwaliteit?

Na de introductie van het PGB zijn de adviesgroepjes, ondersteuningsbureaus en andere verrijkingsinitiatieven de pan uitgerezen.

Waar hulp nodig is, en geld te halen, zijn altijd mensen te vinden die zich niet storen aan het feit dat ze misschien op korte termijn iets goed doen, maar op lange termijn misschien meer kwaad doen dan goed.

Er is immers een groot verschil tussen verlichting van problemen en het veranderen van de oorzaak van de problemen.

De afgelopen maand en de komende maanden zullen mensen aangeschreven worden die zich opwerpen als hulpverleners ed. die activiteiten aanbieden zonder de vereiste kwalificaties op het gebied waarop ze willen werken.
Doel is ze brengen tot het bewustzijn dat autisten niet alleen recht hebben op ondersteuning, maar tevens recht hebben op de keus of ze kiezen voor iemand die maar wat doet, of iemand die speciaal voor iets is opgeleid.

Juist het gebied van autisme leent zich voor allerlei vormen van amateurisme, want er is in feite maar weinig kennis op dit gebied.

Er zijn in de zorg voor autisten mensen bezig en werkzaam die niet beschikken over de vereiste achtergrond om op een verantwoorde wijze mensen te begeleiden.

Niet alleen is het belangrijk bv. om te beschikken over diagnostische inzichten, zodat men in staat is autisme spectrum stoornissen te onderscheiden van autistiform gedrag, maar tevens is het belangrijk te weten wanneer bepaalde emoties, gedachten en gedragingen vallen binnen het autisme spectrum, binnen een bepaalde situatie of juist specialistische begeleiding behoeven.

Beroepsgroepen beschikken niet alleen over een beroepsethiek. Ze kunnen tevens terugvallen op een systeem van verzekeringen en nazorg, supervisie en intercollegiale consultatie.
Zij zijn ook onderworpen aan bepaalde minimale eisen wat betreft dossiervorming, privacywetgeving, kennis en vaardigheidsniveau, en bij- en nascholing.

Hiermee wordt niet alleen een zekere mate van basiskwaliteit gewaardborgd voor de cliënt, maar wordt de beroepsbeoefenaar tevens voorzien van een systeem van advisering en opvang indien zaken niet zo lopen als men verwacht.

Veel mensen die momenteel hun diensten aanbieden geven aan dat ze vanuit het PGB kunnen worden betaald en wekken daarmee de suggestie dat ze iets professioneels te bieden hebben.
In feite hebben ze geen werkelijke kwalificaties en professioneel netwerk.

Actie voor autisme pleit voor transparantie en bewustwording.